Van 103 kilo naar nationaal niveau — op 65-jarige leeftijd
Er was een moment waarop ik in de spiegel keek en de man die ik zag niet meer herkende.
Ik was 57 jaar. Ik woog 103 kilogram. Mijn bloeddruk was te hoog. Mijn cholesterol was te hoog. Mijn huisarts had me gewaarschuwd voor diabetes type 2. Ik was moe — niet de vermoeidheid na een goede dag werken, maar de slepende, grijze vermoeidheid die je ’s ochtends al voelt voordat je opstaat.
En toch — ik had vroeger wél gesport. In de jaren ’80 behoorde ik tot de eerste generatie triathleten in Nederland.
Hoe het begon — de eerste generatie
In 1983 zag ik voor het eerst beelden van de Ironman op Hawaii in Avro’s Sportpanorama. Een Nederlandse jongeman finishte de zwaarste duursportwedstrijd ter wereld. Zijn naam: Gregor Stam. Ik was gefascineerd.
Datzelfde jaar begon ik met trainen.
In 1985 was ik deelnemer aan het eerste Europees Kampioenschap halve triathlon in Abenraa, Denemarken. In 1986 deed ik mee aan de Spa Holland Triathlon in Almere. Ik durf te stellen dat ik bij de eerste generatie triathleten in Nederland hoorde.
Van 1987 tot en met 1993 maakte ik deel uit van een semiprofessionele gesponsorde triathlonploeg en nam ik deel aan internationale wedstrijden in Duitsland en Frankrijk. In 1989 en 1990 finishte ik in Almere op de longdistance. In 1990 ontving ik van de Nederlandse Triathlon Bond een A-licentie — een uitnodiging om deel te nemen aan NK’s en kwalificatiewedstrijden voor EK’s en WK’s.
Het leven nam het over
In 1990 begon ik een deeltijdstudie aan de Pedagogische Academie. Er bleef minder tijd over om te trainen. Na 1993 nam mijn carrière in het onderwijs steeds meer tijd in beslag. Kinderen. Verantwoordelijkheden. En ergens in die twintig jaar raakte ik mezelf kwijt.
Misschien herken je dat.
De comeback — op 57 opnieuw begonnen
Toen ik midden vijftig was, veranderde mijn werkweek van vijf naar drie dagen. Mijn kinderen waren het huis uit. En ineens had ik iets wat ik in twintig jaar niet meer had gehad: tijd.
De vraag was alleen: wat doe je daarmee?
Ik koos voor triathlon. En het was de beste beslissing van mijn leven.
Maar eerst moest ik de overtollige kilo’s kwijtzien te raken. Van 103 kilo naar 80 kilo — met vallen en opstaan. Mijn bloedwaarden normaliseerden. Mijn energie keerde terug.
Nu, op 65-jarige leeftijd, kom ik uit op nationaal niveau in de masters 65+ categorie van de Nederlandse Triathlon Bond. Ik zwem, fiets en ren wedstrijden. Ik herstel sneller dan ik dacht dat mogelijk was op mijn leeftijd. En ik voel me fitter dan ik me op mijn 57e ooit voelde.
Trainer en coach
Naast mijn eigen wedstrijdloopbaan geef ik sinds 2017 training aan de masters van zwemclub De Grunte in Hardenberg. Bij de masters zwemmen mannen en vrouwen van 35 tot 70-plus — sommigen puur recreatief, anderen zwemmen nog wedstrijden op hoog niveau.
Met trots meld ik dat er onlangs twee van mijn masters nationaal kampioen zijn geworden in hun leeftijdscategorie.
Vier dagen per week ben ik in het zwembad. Op maandagavond geef ik training aan de masters. Op dinsdag, donderdag en zondag train ik zelf met de triatlongroep van Spurt88.
Waarom leefkrachtig65.nl
Ik heb dertig jaar in het onderwijs gewerkt en tien jaar in het verzekeringsvak. Ik ken de financiële kant van ouder worden — pensioen, zorgverzekeringen, de nieuwe pensioenwet. En ik ken de sportieve kant vanuit eigen ervaring.
Leefkrachtig65.nl combineert die twee werelden. Want gezond en vitaal ouder worden is niet alleen goed voor je lichaam — het is ook de beste financiële beslissing die je kunt nemen.
Ik vertel je dit niet om indruk te maken. Ik vertel je dit omdat ik wil dat jij weet: het kan. Op elke leeftijd. Vanuit elke beginsituatie.
Je bent op het juiste adres.
— Jan Meier Masters triatleet | Oud-docent | Financieel adviseur | Zwemtrainer Hardenberg, 2026